เรื่องต่างๆ เกี่ยวกับโลกและจักรวาล   พระพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ในพระสูตรต่างๆ
             ในพระไตรปิฎกหลายพระสูตร  เช่น

                        ๑.  อัคคัญญสูตร          ว่าด้วยเรื่องกำเนิดของโลก   กำเนิดของมนุษย์   และวรรณะทั้ง ๔
                                    หน้า ๖๑     เล่มที่ ๑๑    พระสุตตันตปิฎก   ทีฆนิกาย
                        ๒.  จุฬนีสูตร                 ว่าด้วยเรื่องจักรวาล
                                    หน้า ๒๑๕   เล่มที่ ๒๐    พระสุตตันตปิฎก   อังคุตตรนิกาย
                        ๓.  สุริยสูตร                  ว่าด้วยเรื่องในอนาคตพระอาทิตย์จะเกิดขึ้นครบ ๗ ดวง   และการพินาศของโลก
                                    หน้า ๘๓     เล่มที่ ๒๓    พระสุตตันตปิฎก   อังคุตตรนิกาย
                        ๔.  อุโปสถสูตร              ว่าด้วยเรื่องสวรรค์  ๖  ชั้น
                                    หน้า ๑๙๕   เล่มที่ ๒๐    พระสุตตันตปิฎก   อังคุตตรนิกาย
                        ๕.  พาลบัณฑิตสูตร      ว่าด้วยเรื่องผลกรรมของคนชั่วและคนดี    เรื่องนรกขุมต่างๆ
            สัตว์เดียรัจฉานจำพวกต่างๆ   และพระเจ้าจักรพรรดิ
                                    หน้า ๒๓๙   เล่มที่ ๑๔    พระสุตตันตปิฎก    มัชฌิมนิกาย

                                                                                                                         ฯลฯ

                                                                                     เนื้อความบางตอนจาก       ไอน์สไตน์พบ  พระพุทธเจ้าเห็น
                                                                                          ของ  ทพ. สม   สุจิรา

                                                         ฟริตจอฟ   คาปรา     นักฟิสิกส์ชื่อดังของโลก   รุ่นหลังไอน์สไตน์
                                กล่าวไว้อย่างมีความหมายว่า  “ทฤษฎีควอนตัมและทฤษฎีสัมพัทธภาพ
                     ได้ทำให้ความเข้าใจเกี่ยวกับโลกของเราคล้ายคลึงกับความเข้าใจของชาวพุทธและเต๋า
                     และยิ่งคล้ายคลึงมากขึ้นไปอีกเมื่อมีการรวมเอาสองทฤษฎีนี้
                     มาใช้อธิบายปรากฏการณ์ของอนุภาคที่เล็กมากๆ จนไม่สามารถมองเห็นด้วยกล้องจุลทรรศน์
                     นั่นคืออธิบายคุณสมบัติและปฏิกิริยาของอนุภาคที่เล็กกว่าอะตอม
                     ซึ่งอนุภาคเหล่านั้นเป็นองค์ประกอบของสสารทุกชนิดบนโลกนี้
                     เราพบว่า  อนุภาคเหล่านี้มีความไม่เที่ยง   แปรเปลี่ยนไปตลอดเวลา  และไม่มีตัวตนที่แท้
                     ซึ่งคล้ายคลึงอย่างยิ่งกับหลักแห่งอนิจจัง   ทุกขัง   อนัตตา”



                                               ทฤษฎีควอนตัม      นำเสนอโดย  มักซ์   พลังค์
                      ค้นพบว่ารังสีของแสงที่เปล่งออกมามีลักษณะเป็นกลุ่มๆ ซึ่งประกอบด้วยหน่วยเล็กๆ 
                      เรียกว่าควอนตัม  (quantum)     ขนาดของควอนตัมขึ้นอยู่กับขนาดของความถี่
                      ซึ่งในภายหลังไอน์สไตน์ได้เรียกควอนตัมของแสงว่าโฟตอน
                      เขาสามารถพิสูจน์ได้อย่างแจ่มชัดว่า  คลื่นแสงก็มีคุณสมบัติเป็นอนุภาค
                      ทฤษฎีนี้เป็นหัวใจของฟิสิกส์ยุคใหม่   ซึ่งถือว่าคลื่น  เช่น  คลื่นวิทยุ   คลื่นแสง   คลื่นความโน้มถ่วง  ฯลฯ

                      ทั้งหลายเหล่านี้   ล้วนสามารถทำตัวเป็นอนุภาคได้
                      ในทางกลับกัน  อนุภาค เช่น  อิเล็กตรอน   โปรตอน   หรือแม้แต่ร่างกายของมนุษย์
                      ต่างก็สามารถเปลี่ยนคุณสมบัติเป็นคลื่นได้
                      ดังนั้น  ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้ไม่สามารถคาดการณ์ได้อย่างชัดเจน
                      เพราะความจริงแท้แล้วมันสามารถเปลี่ยนกลับไปกลับมาระหว่างคุณสมบัติของคลื่นกับอนุภาค