suratsek's profileSURATSEK SpacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
รัฐ – ประชาชน รัฐ – ประชาชน (หน้า ๑๑๖)
วาจา วาจา (หน้า ๑๒๐)
รวย – จน รวย – จน (หน้า ๑๑๕)
เมา เมา (หน้า ๑๑๓)
คนเมานี้มันเหมือนอะไรนะ เหมือนคนจมน้ำ คนโง่และคนบ้า ถ้ากินเกินไปก๊งหนึ่งทำให้โง่ สองก๊งละจมน้ำตายเลย (ราตรีที่สิบสอง หรืออะไรก็ได้ น. 28) มือ มือ (หน้า ๑๑๒)
มือซึ่งช่วยให้เธอบริสุทธิ์นี่แหละ เป็นมือที่ช่วยให้เธอเป็นคนดีด้วย (รวมเรื่องเอกของเชกสเปียร์ น. 232) มิตร มิตร (หน้า ๑๐๗)
น้ำฟ้าหนาวร้าวอกฟกไม่เหมือน ขึ้งแค้นเพื่อนลืมคุณทุกสิ่งสรรพ์
ถึงฟ้านำน้ำแข็ง แกร่งฉะนั้น
ไม่เย็นทันเทียบเพื่อนที่ลืมมิตร
(ตามใจท่าน วิวาหพระสมุท น. 78) ผู้หญิง ผู้หญิง (หน้า ๑๐๓)
คนผู้ดีมีสกุลมูลชุชาติ ไม่บังอาจหยามสตรี ... ได้ ไม่ข่มเหงผู้ระกำช้ำหทัย เพื่อสนุกคะนองในใจตนเอง (ฝัน ณ คืนกลางฤดูร้อน น. 95) มนุษย์ มนุษย์ (ต่อ)
ทั้งโลกเปรียบเหมือนโรงละครใหญ่
ชายหญิงไซร้เปรียบตัวละครนั้น ต่างมียามเข้าออกอยู่เหมือนกัน คนหนึ่งนั้นย่อมเล่นตัวนานา คือแบ่งเป็นเจ็ดปางอย่างนี้ไซร้ หนึ่งลูกอ่อนนอนให้อยู่จ้าๆ ในวงแขนที่เลี้ยงกล่อมเกลี้ยงมา จนกว่าจะสามารถอาจเลี้ยงตน สองคือเด็กนักเรียนแรกเขียนอ่าน ถือย่ามผ่านไปพลางทางพร่ำบ่น หน้าแฉล้มแจ่มปานเพราะสุริยน ไปโรงเรียนชอบกลราวหอยคลาน สามคือหนุ่มรักสมรเฝ้าถอนใจ ราวเตาไฟที่เพลิงเร้าเริงผลาญ แต่งเพลงยาวชมขนงเจ้านงคราญ สี่ทหาร, เสียงดังตังตึงไป และหนวดเคราคล้าย, เหลือจะรัก เกียรติศักดิ์, มักวิวาทปราดเข้าใส่ ถลันหาเกียรติยศแม้ที่ใน ปากปืนใหญ่ไม่พรั่นหวั่นวิญญา ห้าลูกขุนผู้ใหญ่ไก่เต็มพุง จนท้องตุงตัวอ้วนท้วนนักหนา ตาขมึง หนวดเคราเข้าตำรา ชำนาญในกติการประเพณี ต่อลงมาถึงปางคำรบหก เป็นตลกซูบแท้แก่เต็มที่ ใส่แว่นตาคาดกระเป๋า เศร้าฤดี ถุงตีนที่เคยใช้เมื่อเยาว์วัย ก็หย่อนย่นร่นหลวมทรามซาเหี่ยว เสียงเคยห้าวกลับเรียวลงไปได้ ราวเสียงเด็ก ยามสนทนาไป เสียงนั้นไซร้แห้งแหบหอบหืดครัน ปางสุดท้าย ที่หมายจบประวัติ อันเห็นชัดกลับเป็นเด็กอีกแม่นมั่น มีแต่หลงลืมไป, อีกไร้ฟัน ไร้ตา, ไร้รสสรรพ์, ไร้ทั่วไป (ตามใจท่าน วิวาหพระสมุท น. 75-77) ชีวิต ชีวิต (หน้า ๙๗)
มนุษย์ มนุษย์ (หน้า ๙๑)
มนุษย์ทั่วๆ ไป ... ไม่อยากรู้ผลร้าย อันเกิดแต่ความผิดและความดื้อรั้นของตน (รวมนิยายจากเชกสเปียร์ น. 27) คนที่ทิ้งบันทึกความจำไว้ให้ ได้เขียนไว้อย่างดีหรืออย่างเลวก็ตาม ถ้าหากบันทึกความจำเหล่านั้นเป็นเรื่องจริงใจแล้ว ย่อมให้บริการแก่นักจิตวิทยาและนักเขียนในอนาคต (สมรรถภาพแห่งความคิด น. 416) แพ้ – ชนะ แพ้ – ชนะ (หน้า ๘๙)
เพื่อชาติ เพื่อชาติ (หน้า ๘๘)
พ่อ พ่อ (หน้า ๘๗)
บาปกรรมของบิดานั้น ย่อมตกแก่บุตรให้พลอยรับบาปกรรมนั้นไปด้วย (สมรรรถภาพแห่งความคิด น.419) เจ้าเป็นดวงใจที่ให้ชีวิตพ่อ ยิ้มอันไร้เดียงสาของเจ้า ทำให้พ่อทนทานกับความทุกข์ยาก (รวมนิยายจากเชกสเปียร์ น. 14) ป่า ป่า (หน้า ๘๖)
ใครเล่าจะถอนย้ายป่าใหญ่ ที่รากฝังดินแน่นขึ้นมาได้ (รวมนิยายจากเชกสเปียร์ น. 8) นักปราชญ์ ปรัชญา
นักปราชญ์ ปรัชญา (หน้า ๘๓)
โทสะ ความโหดร้าย โทสะ ความโหดร้าย (หน้า ๘๒)
เที่ยงธรรม ยุติธรรม เที่ยงธรรม ยุติธรรม (หน้า ๘๑)
ทรัพย์ ความร่ำรวย ทรัพย์ ความร่ำรวย (หน้า ๗๘) เงินทองเป็นของไหลลอย
ตัวเอง ตัวเอง (หน้า ๗๕)
ดีใจ – เสียใจ ดีใจ – เสียใจ (หน้า ๗๒)
ความดีใจเป็นยาบำรุงกำลัง
|
|
|
