ไปเอาถ้วยที่เวียตนาม

                                                                       รอบชิงชนะเลิศนัดสุดท้ายฟุตบอลมอเตอร์ไซค์คัพ
                                               ที่ฮานอยกำลังจะมาถึง
                                               การแข่งขันแบบสองนัดเหย้าเยือนเป็นแม็ทช์ที่ดี
                                               เพื่อพัฒนาฝีเท้าของผู้เล่นและศักยภาพของแต่ละทีม
                                               ทีมที่ได้เข้าชิงชนะเลิศถือได้ว่าเป็นทีมที่ดีที่สุดสองทีมมาพบกัน
                                               ต้องยอมรับว่าเวียตนามเป็นทีมที่ดีทีมหนึ่ง 

                                              หากมองว่าทีมเวียตนามเล่นได้ดี
                 นัดแรกนี้สามารถเอาชนะเราได้ถึงในบ้าน
                 ในขณะที่เราเอาชนะเวียตนามได้ไม่ง่ายนักนั้น
                 นั่นก็ถูกต้องและเป็นเรื่องธรรมดาของทีมที่กำลังตื่นตัว
                 ผู้เล่นย่อมมีความพยายาม   มีความตั้งใจ
                 เวียตนามสามารถเข้ามาจนถึงรอบชิงได้นี้ก็เป็นส่วนหนึ่ง



                                           สี่ทีมสุดท้ายนี่เวลานี้คิดว่าอินโดนีเซียค่อนข้างเบากว่าทีมอื่น
                                                   ไทย   สิงคโปร์  และเวียตนาม  สูสีกันไม่ห่างมาก
                                               สิงคโปร์พันธ์ผสมชุดนี้คงล่วงเลยความสำเร็จไปแล้ว
                                          เคยคิดอยู่เหมือนกันว่าไทยอาจต้องมาเจอกับเวียตนามอีก
                                                        แต่ไม่รู้สึกหนักใจหรือเคร่งเครียดอะไรนัก
                                                    แม้ตามสถานการณ์และเงื่อนไขเราจะเป็นรอง



                                                                             มีโอกาสได้ติดตามชมทีมไทยลงแข่งขันมาตลอด
                                                   ผมได้เห็นและเชื่อมั่นว่าโดยรวมแล้วทีมของเราไม่ได้มีฝีเท้าเป็นรองใครเลย
                                                   ทั้งทักษะ   ความสามารถเฉพาะตัว   และทีมเวิร์ค
                                                   รูปเกมส์โดยรวมของเรายังเก่ง   ดีใช้ได้
                                                   สู้ได้กับทุกทีม     เรามีคุณภาพ   และมาตรฐาน
                                                   ผมเชื่อมั่นในสิ่งนี้
                                                   และเรายังไม่แพ้
                                                   ผลต่างแค่ประตูเดียวก็ไม่ได้คิดว่าเป็นความเสียหายเสียเปรียบมากมาย

                                                  ไทยแข่งตั้งแต่นัดแรกมาจนถึงรอบชิงนี้
                  มีทีมใดบ้างที่ทีมไทยยังยิงประตูไม่ได้
                  เรายิงได้ทุกทีมและทุกนัดจนถึงวันนี้
                  แต่กีฬานั้นไม่ใช่ต้องเล่นดีเล่นเก่งทุกวันทุกครั้งไป
                  ความบกพร่องผิดพลาดเกิดขึ้นได้เสมอ
                  ทั้งที่ทุกคนก็พยายามเต็มที่แล้ว
                  นี่เป็นเรื่องธรรมดาไม่ว่านักกีฬาหรือทีมกีฬาระดับไหน
                  เวียตนามเองยังไม่สามารถเอาชนะสิงคโปร์ได้ในบ้าน

                                                                นัดรีแม็ทช์ที่ฮานอยและเป็นนัดสำคัญ
                                           ไม่มีใครทราบว่าผลจะเป็นอย่างไร
                                           ทั้งสองทีมคงต้องเล่นกันสุดความสามารถ
                                           ด้วยความเชื่อมั่นว่าทีมไทยไม่ได้เป็นรองทีมใด
                                           แม้จะต้องไปแข่งที่เวียตนามหรือจะที่ไหนก็ตาม
                                           กับความหวังว่าไทยยังรักษามาตรฐานความสามารถที่มีอยู่
                                           ช่วยกันสร้างโอกาส    สร้างจังหวะ    
                                           สร้างพลังให้กับทีมในเกมส์การแข่งขัน
                                           เรายังกลับมาได้
                                           ที่ผ่านมาย่อมผ่านเลย   เริ่มวันใหม่

                                           ลืมวันนี้ไปวันใหม่ก็มาถึง   ไม่ใช่วันเก่า
                                           เรามีความหวัง  ไม่ได้ห่างไกลริบหรี่อะไรเลย
 


                                                                                               เราตามชมรอเชียร์กันอยู่
                                                                    เชื่อว่าทุกคนมีความสามารถ   มีความพยายาม   ความมุ่งมั่นที่จะชนะ
                                                                    รูปเกมส์ไม่เป็นรองใคร   ดีกว่าทุกทีมด้วยซ้ำ
                                                                    เราสู้ได้กับทุกทีมและยิงได้ทุกทีม
                                                                    ทีมอื่นต่างหากที่ลึกๆ แล้วหวั่นเกรงเรา
                                                                    ขอให้เป็นวันของเราบ้าง
                                                                    เราจะรีเทิร์นเอาถ้วยกลับมา



                        ป.ล.  ถ้าไทยชนะผมว่าจะขับมอเตอร์ไซค์ไปรอบหมู่บ้าน
                        (แต่ไม่กล้าบีบแตร)
                        แบบที่ฮานอยเค้าทำกัน        ฮิ   ฮิ    (สนุก  สนุก  นะครับ)

                                                                     ฝ่ายอุยกายซึ่งอยู่รักษาเรือรบนั้น 

                                                    ครั้นได้ยินเสียงโห่ร้องอื้ออึงก็คุมทหารขึ้นมาจะช่วยรบ 

                                      พอพบหองจอเจ้าเมืองกังแฮก็เข้ารบกันได้หกเพลงอุยกายจับหองจอได้


                                    ฝ่ายเทียเภาซุนเซ็กไปตามซุนเกี๋ยน   พอมาพบลีก๋งกับเทียเภารบกันได้ห้าเพลง

   เทียเภาเอาทวนแทงถูกลีก๋งตกม้าตาย   ในเวลากลางคืนนั้นทหารเล่าเปียวกับทหารซุนเกี๋ยนรบกันล้มตายเป็นอันมาก

       ทหารซึ่งลีก๋งคุมมานั้นก็เอาศพซุนเกี๋ยนเข้าไปให้แก่เล่าเปียว     ครั้นเวลาเช้าทหารเล่าเปียวก็พากันกลับเข้าเมือง


                ฝ่ายซุนเซ็กกับเทียเภาครั้นมิได้พบซุนเกี๋ยน    แล้วก็พาทหารใหญ่น้อยซึ่งแตกตื่นนั้นไปตั้งอยู่ที่ตำบลฮันซุย

                      ในขณะนั้นทหารเลวคนหนึ่งเอาเนื้อความมาบอกแก่ซุนเซ็กว่า 

                              ซุนเกี๋ยนผู้เป็นบิดานั้นถูกเกาทัณฑ์ตายที่ซอกเขาฮีสัน   

                                     ศพนั้นทหารเมืองเกงจิ๋วเอาเข้าไปให้แก่เล่าเปียวแล้ว


                                         แลซุนเซ็กได้ฟังดังนั้นก็ร้องไห้รักบิดา    ครั้นคลายโศกแล้วจึงว่าแก่ทหารทั้งปวงว่า

           บัดนี้ศพบิดาเราอยู่ในเมืองเกงจิ๋ว   ซึ่งเราจะละเสียมิรบเอาเมืองนี้ให้ได้ก็ดูเหมือนหามีกตัญญูต่อบิดาเราไม่

           อุยกายจึงว่าข้าพเจ้าจับหองจอเจ้าเมืองกังแฮไว้ได้    จำจะแต่งคนเข้าไปว่าแก่เล่าเปียวให้ส่งศพบิดาท่านออกมา

           เราจะส่งหองจอไปให้แก่เล่าเปียว 

           แลการซึ่งรบพุ่งกันนั้นก็จะประนอมยอมเป็นไมตรีกัน    เราจึงจะยกกลับไปเมืองกังตั๋ง


           ฮวนกายจึงว่าข้าพเจ้ากับเล่าเปียวได้รู้จักกันมาแต่น้อย   ข้าพเจ้าจะขออาสาไปว่าแก่เล่าเปียวตามคำอุยกาย  

           ซุนเซ็กได้ฟังก็มีความยินดีนักจึงให้ฮวนกายไป      แลฮวนกายจึงเข้าไปหาเล่าเปียวแล้วจึงบอกแก่เล่าเปียวว่า 

           บัดนี้ซุนเซ็กจะไม่ทำการสงครามกับท่านสืบไป    ขอเอาศพซุนเกี๋ยนซึ่งเป็นบิดา  

           ถ้าท่านยอมให้แล้วตัวหองจอซึ่งจับไว้ได้นั้นจะส่งเข้ามาให้ท่าน    ซุนเซ็กก็จะเลิกทัพกลับไปเมือง   

           เล่าเปียวจึงตอบว่าศพซุนเกี๋ยนซึ่งพวกทหารเอาเข้ามาให้เรานั้น   เราก็ให้ตกแต่งไว้ตามประเพณี   

           ซึ่งซุนเซ็กให้มาว่านั้นเราก็จะยอม    แต่สืบไปภายหน้าอย่าให้คิดล่วงเข้ามาทำอันตรายแก่เราเลย


                                           เก๊งเหลียงจึงว่าแก่เล่าเปียวว่า   ซึ่งท่านจะยอมให้ศพซุนเกี๋ยนไปนั้นข้าพเจ้าไม่เห็นด้วย

           แลซุนเกี๋ยนล่วงมาทำการครั้งนี้เพราะเป็นคนใจหยาบช้าจึงถึงแก่ความตาย   

           แลซุนเซ็กผู้บุตรนั้นก็ยังอ่อนความคิดอยู่    แลทหารทั้งปวงก็เห็นจะย่อท้อฝีมือทหารเรา 

           ถ้าท่านฟัง   ข้าพเจ้าจะคิดมิให้ทหารทั้งปวงเหลือกลับไปเมืองกังตั๋งได้แต่สักคนหนึ่งเลย

           ขอท่านให้จับฮวนกายฆ่าเสียเถิดแล้วยกทหารออกไปตี     แลเมืองกังตั๋งนั้นก็จะได้เป็นสิทธิ์แก่ท่าน   

           ถ้าท่านมิฟังข้าพเจ้า    แลจะให้ศพซุนเกี๋ยนไปนั้นเห็นจะมีอันตรายแก่ท่านเป็นมั่นคง 

           เล่าเปียวจึงตอบว่า  ซึ่งท่านคิดดังนี้ก็จะมิเสียหองจอไปหรือ

           เก๊งเหลียงจึงว่าจะคิดการใหญ่เอาเมืองสิ   จะเสียดายหองจอคนเดียวนั้นไม่ควร 

           เล่าเปียวจึงตอบว่าหองจอกับเราได้รักใคร่ไว้ใจกันมาแต่ก่อน 

           ครั้นเราจะทำดังนั้นก็เหมือนหนึ่งแกล้งฆ่าหองจอเสีย     ความซึ่งเราว่าไว้แต่ก่อนนั้นก็จะเสียวาจาไป 

           แล้วเล่าเปียวจึงว่าแก่ฮวนกายให้เร่งกลับออกไปเถิด     เวลาพรุ่งนี้ให้เอาตัวหองจอมาส่งให้เราที่ประตูเมือง

           เราจะส่งศพซุนเกี๋ยนไปให้     ฮวนกายก็เอาเนื้อความกลับไปบอกแก่ซุนเซ็กๆ ก็มีความยินดี  

           ครั้นเวลารุ่งเช้าจึงให้ทหารทั้งปวงคุมเอาตัวหองจอไปส่งให้เล่าเปียว  ณ  ประตูเมือง

           แล้วรับเอาศพซุนเกี๋ยนมาลงเรือยกกลับไปเมืองกังตั๋ง     จึงให้แต่งการศพไว้ตำบลขยกโอ๋  

           ในขณะนั้นซุนเซ็กได้เป็นใหญ่   ชาวเมืองอยู่ในบังคับบัญชาทั้งสิ้น 

            ถ้าเห็นผู้ใดมีสติปัญญากล้าหาญ   ซุนเซ็กก็คำนับยำเกรงเกลี้ยกล่อมเข้าไว้ด้วยเป็นอันมาก



                                                                                                                                           จบตอนที่ ๖